سلام به همه آنهايي که بي دليل رفتند

امروز دقيقا 20 سال از آن روز نحس ميگذرد. دوچرخه اي را که برايم خريدي هنوز دارم. هر سال نوار پيچ هاي بدنه آنرا عوض ميکنم. بزرگ شده ام اما هنوز هم سوار دوچرخه يادگاريت ميشوم.

تو بودي و ترس از تاريکي مرگ. کشته شدي براي هيچ. نه وطن و نه دين و نه … .

مرگ تو بي دليل بود. نميدونم چرا در قطعه شهدا دفن شدي. مردن براي هيچ. تنها قرباني جنگ طلبي مشتي قدرت طلب شدي. من هم دوست دارم مثل تو قرباني بي جان باشم برادر نه قرباني جانداري که ميبيند و زجر ميکشد، اما مثل خودت از مرگ ميترسم.

اي کاش امشب تو را در خواب ميديدم.